คอลัมน์: โลกการค้า: เหล็กไทย...ได้แต่รอวันตาย...เมื่อกระทรวงอุตสาหกรรมไม่คิดจะปกป้อง...
ข่าวเศรษฐกิจ หนังสือพิมพ์แนวหน้า -- พฤหัสบดีที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 00:00:49 น.

กระบองเพชร อย่างที่บอกไว้วานนี้ใน"หมุนตามทุน"ว่าจะมาต่อเรื่องชะตากรรมแสนรันทดของ"อุตสาหกรรมเหล็กไทย"...ที่ต้องต่อสู้กับวิบากกรรมหลายหลากซ้ำขาดความเห็นใจจากภาครัฐ...วานนี้ว่าด้วยเรื่องของการลังเลของกระทรวงพาณิชย์ที่จะตัดสินใจจัดการกับ"เหล็กนำเข้าทุ่มตลาด"... วันนี้เป็นคิวของกระทรวงอุตสาหกรรม...ซึ่งก็มีหลากหลายเรื่องราว...อย่างเรื่องที่เคยนำเสนอใน..."สมอ.สามไส้"...ที่ปล่อยเหล็กนำเข้าจากซาอุดีอาระเบีย...กว่า 4 หมื่นตัน...ที่สำแดงว่าเป็นสินค้าตัวอย่าง...พอเรื่องแดงขึ้นก็เลยมิกล้านิ่ง...พลิกบทกลับไปดำเนินการตามกฎหมาย...ไม่รู้ดำเนินการ ไปถึงไหนแล้ว...เพราะเหล็กชุดนี้มีความผิดชัดเจนโทษฐานที่นำเข้ามาโดยยังไม่ผ่านมาตรฐานผลิตภัณฑ์สินค้าอุตสาหกรรม(มอก.)...ซึ่งต้องดำเนินการ 2 เรื่อง...คือการเอาผิดกับผู้ที่เกี่ยวข้อง กับการที่เหล็กที่ยังไม่ได้มีการขอ...มอก.หายไปจากโกดัง 3 พันตัน...และ 2.เหล็กที่อายัดอีกหลายหมื่นตัน...ดำเนินการตามกฎหมายไปอย่างไรแล้ว หรือว่า แอบปล่อยให้หลุดออกมาในระบบแล้ว...!! เลขาฯสมอ.คนปัจจุบัน...ที่คนในกระทรวงอุตฯร่ำลือกันหนักหนาว่าทั้งดีทั้งเก่ง...ลองให้คำตอบกับสังคมมาหน่อยสิว่า...เป็นอย่างไรบ้าง???? อีกเรื่อง...ก็อย่างเช่น กรณีของเหล็กเส้น จากเตาอินดักชั่น เฟอร์เนซ.... ที่กระทรวงอุตสาหกรรมได้ออกใบอนุญาตให้ บริษัทจากจีนเข้ามาตั้งโรงงานเมื่อ 3-4 ปีก่อน...ทั้งๆ ที่นักวิชาการ นักอุตสาหกรรมทั่วโลกเขาชี้ตรงกันว่า.. เป็นกระบวนการผลิตที่ใช้ต้นทุนต่ำ เทคโนโลยีล้าหลัง...จึงก่อมลพิษทางอากาศสูง สิ้นเปลืองพลังงาน และที่ร้ายกว่านั้นคือยากที่จะควบคุมคุณภาพของเหล็ก...และกลุ่มผู้ประกอบการไทยและนักวิชาการของไทยต่างก็คัดค้านโดยนำเสนอเหตุผลทางวิทยาศาสตร์แล้ว...แต่กระทรวงอุตสาหกรรมก็ไม่สนใจปล่อยใบอนุญาตออกมาจนได้....ซึ่งก่อปัญหามาถึงทุกวันนี้เพราะว่า...เตา อินดักชั่น เฟอร์เนซ...ที่ทางการจีนได้สั่งปิดไปกว่า 100 แห่ง..เมื่อปีก่อน...ตอนนี้ทะลักเข้ามาไทยแล้ว...แม้จะเป็นเทคโนโลยีที่ล้าหลัง และก่อผลเสียทางสิ่งแวดล้อม แต่กระทรวงอุตสาหกรรม...จะห้ามก็ไม่ได้...เพราะก่อนหน้านี้อนุญาตไปแล้ว... ที่น่าห่วงตอนนี้คือ...กำลังผลิตเหล็กในประเทศนั้นเกินกว่าความต้องการใช้ในประเทศอยู่มากแล้ว...ซ้ำผู้ประกอบการของไทยส่วนใหญ่ใช้เตาแบบ อาร์คเฟอร์เนซ...ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่สูง อัตราการก่อมลพิษต่ำมาก ที่สำคัญคือ สามารถควบคุมคุณภาพของเหล็กได้ดีกว่ามาก...แต่ว่าใช้เงินลงทุนสูง...พูดง่าย ใช้เงินลงทุนสูงกว่านั่นเอง...ไม่ต้องจบดร.ก็คงมองออกว่า...เหล็กไทยจะรอดได้ไง...เมื่อ ต้นทุนที่สูงกว่า ซ้ำความต้องการในประเทศก็น้อย...ยังมาเจอเหล็กจากเตาอินดักชั่นฯ...จากจีนที่ต้นทุนถูกกว่ามาแย่งตลาด...ไม่ตายตอนนี้จะไปตายตอนไหน... ผู้ประกอบการของไทย...เคยสะท้อนปัญหาเหล่านี้...ให้กระทรวงอุตสาหกรรมได้ฟังหลายครั้งหลายหน...ทั้งยกประเด็นเรื่องทางสังคม เรื่องความปลอดภัย เรื่องเศรษฐกิจ...แต่ก็เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา...เรื่องนี้ผ่านรัฐมนตรีอุตสาหกรรมมา 3 คนแล้ว...แต่อุตสาหกรรมเหล็กของไทยก็ไร้ความหวัง.. พอถูกจี้ตามหนักๆเข้า...กระทรวงอุตสาหกรรม...ก็อ้างว่า...ทำไม่ได้... เพราะเกรงว่า...องค์การการค้าโลก (WTO) จะตำหนิว่าเรากีดกันทางการค้า...!! โถๆๆ....ไม่ได้อ่านข่าวเลยหรือว่า...สหรัฐอเมริกา...ผู้นำโลกเสรีประกาศตั้งกำแพงภาษีโครมๆ...ประเทศที่พัฒนาแล้วอื่นๆก็ขุดสารพัดมาตรการกีดกันทางการค้าออกมาใช้....ไม่เห็นเขาแคร์สื่อ ไม่เห็นแคร์ WTO...เขาพูดแค่สั้นๆว่า... เพื่อปกป้องเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมในประเทศ...ที่สำคัญตามระเบียบของ WTO.ก็สามารถทำได้เพื่อปกป้องเศรษฐกิจในประเทศ ถึงตรงนี้อยากถามเหมือนกัน...กระทรวงอุตสาหกรรม...แคร์อะไร...????

https://www.ryt9.com/s/nnd/2783082