คอลัมน์: โลกการค้า: ทำไมอุตฯเหล็กไทยจึงเปราะบาง...
ข่าวเศรษฐกิจ หนังสือพิมพ์แนวหน้า -- พฤหัสบดีที่ 1 มีนาคม 2561 00:00:35 น.

กระบองเพชร มีข้อมูลเรื่องเหล็กไทยที่จะไม่ได้รับประโยชน์จากโครงการลงทุนขั้นพื้นฐานหลากหลายโครงการที่รัฐบาลชุดนี้กำลังเร่งผลักดัน มาเล่าให้ฟัง...ตอนนี้นักวิชาการในอุตสาหกรรมเหล็กบ้านเราเขากำลังขบคิดและกังวลต่อหลายเรื่องที่กำลังจะส่งผลขั้นวิกฤติต่ออุตสาหกรรมเหล็กของไทยครับผม....ตัวอย่างแรกเรื่องรถเมล์ ที่ต้อง จัดหาใหม่ หรือการสร้างรถไฟ ทั้งรางคู่ รถไฟฟ้า ไฮสปีดเทรน..อุตสาหกรรมเหล็กต่างชาติเท่านั้นที่จะได้ประโยชน์ไปเต็มๆ...เพราะปัจจุบันมีการนำเข้า SKD เพื่อประกอบในประเทศกันครับ...อีกไม่นานเกินรอ โรงงานประกอบตัวถังรถขนาดใหญ่ของไทยเจ๊งหมดแน่นอน... ส่วนเหล็กสำหรับโครงการเกี่ยวกับรถไฟนั้น...จริงอยู่ว่าไทยไม่สามารถผลิตเหล็กที่จะมาใช้ได้ทุกองค์ประกอบ...แต่ก็มีไม่น้อยที่สามารถใช้เหล็กไทยได้...ซึ่งอันนี้ขึ้นอยู่กับว่าจะเขียนทีโออาร์ออกมาแบบไหน....!! ส่วนคำตอบที่ว่าทำไมอุตสาหกรรมเหล็กของไทย จึงยังไม่สามารถผลิตเหล็กคุณภาพสูงได้...อันนี้ที่มาที่ไปเรื่องประเด็นมันยาวมาก... แต่ก็พอจะเล่าให้ฟังได้...คือเมื่อไทยเริ่มตัดสินใจเดินหน้าสู่ประเทศอุตสาหกรรม...บังเอิญเราพบแก๊สในอ่าวไทย...รัฐบาลยุคนั้นก็เลยเลือก "แก๊ส"...แต่ลืมไปว่า การเป็นประเทศอุตสาหกรรมก็ต้องพัฒนาอุตสาหกรรมเหล็ก ในประเทศด้วย...เมื่อรัฐบาลไม่สนใจ....โครงการ HBQ = HOT BRIQUETTE...ของ 7 โรงงาน เหล็ก EAF...ก็เลยต้องหยุดไป...การพัฒนาอุตสาหกรรมเหล็กในระยะเริ่มต้นก็เลยไม่เกิด...Blast furnace ไม่เกิดทั้งที่อยู่ในช่วงไม่มีคู่แข่ง...!! และถือเป็นกรรมของประเทศที่รัฐบาลยุคต่อๆ มาก็ไม่มีรัฐบาลไหนสนับสนุนวงการเหล็ก...สนใจแต่อุตสาหกรรมเบา ปลายน้ำ โตง่าย ไม่ต้องลงทุน ไม่มีคนค้าน ลอยตัวไปเรื่อยๆ แบบนั้น...ไม่เน้นงานวิศวกรรม เอาแต่ศิลปกรรม เน้นกฎหมายกับการตีความ...!! ปัญหา ที่เป็น case study สำคัญ ที่หน่วยงานไม่พัฒนาตัวเอง และนโยบายรัฐไม่สนับสนุน คือ การรถไฟ แห่งประเทศไทย(ร.ฟ.ท.)...ที่เน้นการซื้อ แต่ไม่เน้นการวิจัยและพัฒนา... นั่นเพราะมัวแต่คิดว่า..."ก็เค้าพัฒนากันมานานแล้ว เราจะต้องไปเสียเงินค่าพัฒนาไปเพื่ออะไร"...คือแน่นอน R&D มันมี cost แต่อย่างไรก็ดี ก็แล้วแต่ว่าจะมองนะครับว่ามัน lead ไปสู่ Sustainability หรือไม่อย่างไร มันเป็นวิสัยทัศน์ของ Top Management ของประเทศเรา...ซึ่งผลที่ตามมากับกรณีนี้คือ...แม้กระทั่งสลักยึดรางรถไฟ บ้านเราก็ยังผลิตไม่ได้ ปะผุซ่อมเราทำกันได้ แต่หากอะไหล่เสียสักตัว ถ้าหมดสต๊อกก็ต้องรอ...แบบนี้แล้ว...คงไม่ต้องพูดถึงการพัฒนาต่อไป ในอนาคตหรอกนะครับลืมไปได้เลย...วันนี้หากมีโอกาสเดินเข้าไปที่ศูนย์มักกะสัน...ก็จะเหมือนเดินย้อนเวลาไป 20-40 ปีก่อน แล้วก็งงว่าสถานที่แห่งนี้มันคืออะไร....!! ที่มาเล่าให้ฟังวันนี้...ก็หวังว่ารัฐบาล...จะมองเห็นถึงต้นเหตุของปัญหาที่อุตสาหกรรมเหล็กไทย กำลังเผชิญอยู่...และพอมองออกว่า...ผลกระทบ..ที่จะเกิดขึ้นที่อุตสาหกรรม เหล็กไทยจะต้องเจอต่อไปในอนาคตมันเป็นอย่างไร....ซึ่งนั่นเป็นแค่หนึ่งตัวอย่างเท่านั้น...และต่อจากนี้ยังมีหลาย Application ที่แตกต่างกันไป เกิดขึ้นตามมา...ด้วยเหตุผลพื้นฐานเดียวกันคือ "ถ้าหน่วยงานไม่พัฒนา ตัวเอง และรัฐบาลไม่สนับสนุน...!!วันนี้อาจจะไม่สนุกเร้าใจเหมือนการ ไล่จับคนหนีภาษี...แต่ครั้นจะมีเรื่องชวนให้อึ้งมาเล่าให้ฟังกันครับ...

https://www.ryt9.com/s/nnd/2790926